januari 23, 2022

Geschreven door Kriebelkous

Kriebelkous

Het racevirus – I

Het begrip wat veel autosportliefhebbers gebruiken om hun verslaving te verantwoorden naar zichzelf en anderen. In het holst van de nacht je bed uit komen om voor de tv te kruipen en te kijken naar een veelal nietszeggende vrije training van auto’s in een land ver weg is niet iets wat normale mensen doen. Dat weten de autosportliefhebbers zelf ook wel. Dat ze ook nog eens genieten van deze vorm van zelfkastijding maakt het er niet beter op. Het is voor deze bijzondere mensen makkelijk om te kunnen zeggen “ik ben besmet met het racevirus”. Besmetting van een virus is immers iets waar je vaak niets aan kunt doen.Het racevirus is een apart beestje. Het verspreid zich via geluid, geur en zicht. Iemand met een immuunsysteem zonder afweerstoffen zal direct besmet raken bij het horen van een Aston Martin DBR9, ferrari F2002 of (als ze echt geluk hebben) een Mazda 787B, het ruiken van rubber, remstof en asfalt en het zien van de rauwe snelheid waarmee rijders lijken te dansen met hun auto. Bruut, rauw en elegant tegelijk. De besmetting komt dan ook vaak op een moment welke door de patiënt achteraf duidelijk is aan te wijzen.

De buurman

Mijn infectie vond plaats op het weergaloze Circuit de Spa-Francorchamps. Als klein kriebelkousje was ik altijd al geïnteresseerd in de verzameling schaalmodellen van onze grote stoere buurman. Een man die vrijwel altijd rond liep in een leren jack en een iets grover vocabulaire had dan de andere volwassenen die ik kende. Als klein jongetje leek die witte vitrinekast nog groter dan hij al was (en hij was fors) en achter dat glas stonden de uitgelichte rode miniatuur bolides in alle vormen en maten een beetje mooi te zijn. In de woonkamer stond steevast een pc, monitor en een een race stuurtje gemonteerd op de keukentafel. En ja, ik mocht daar mee spelen. Uren heb ik doorgebracht op die “sim”. Ik denk dat in deze periode de eerste tekenen al zichtbaar werden. Ik was vatbaar voor het racevirus.Na een keer het ronde record van de buurman op spa te hebben verbroken in F1 ’97 vroeg hij of ik het circuit soms een keer echt wilde zien. Hij en zijn maten gingen regelmatig met de motor naar een track day en had zijn kameraden en mijn ouders zo ver dat ik een keer mee mocht. Niet wetende wat voor invloed dit zou hebben op mijn verdere leven ging ik mee. Tijdens de rit doorstond ik de kruisverhoren en pesterijtjes van de volwassenen mannen op een roadtrip en al snel voelde ik me al heel mannetje tussen deze kerels.Aangekomen op het circuit begonnen we de motoren uit de aangepaste caravans te halen en mocht ik alvast richting pitgebouw lopen. Via de achterkant van het complex ging ik gelijk via de trap het dak op en zag 1 van de mooiste dingen die ik ooit heb gezien.. Eau Rouge en Raidillon lagen sereen, omringt door de bossen, blakend in de zon als een muur voor me.

De besmetting

En toen vond de besmetting plaats.. Tot op heden weet ik niet wat voor auto het was maar iets en iemand besteeg die bochtencombinatie met een geluid wat door me heen leek te gaan. Dat specifieke moment is voor mij het moment dat ik ben besmet en ik wil de onbekende man of vrouw in zijn onbekende auto hier enorm voor bedanken. Ik heb de hele dag mijn ogen uitgekeken en genoten. Eerst autos, daarna de motoren. 1 voor 1 schoten de mannen de “berg” op. Je zag de bewegingen van de wagens. De compressie voor de klim. Het lichter worden van de wagens als ze bovenaan instuurde. De geur van rubber en asfalt was het lekkerste wat ik op dat moment ooit had geroken en het geluid bleef imponeren. Ik was betoverd. Het racevirus had me te pakken en al snel begon ik de eerste symptomen te ontwikkelen.Meer in deel II

Je mist alles! Kom gezellig naar onze Discord!

Wil je discussiëren over de inhoud van dit bericht? De auteur en anderen zijn op discord te vinden!
DISCORD